Vaarwel mijn vrouwelijke rondingen.
Op jullie plaats zitten straks "tijdelijke verwondingen".
Zevenentwintig jaren heb ik jullie bij me gedragen.
Trots als ik was, ik had over jullie niets te klagen.
Drie kinderen van mijn eigen vlees en bloed,
hebben jullie hun eerste levensmaanden liefdevol gevoed.
Dankbaar voor dat intense gevoel wat ik mocht beleven,
het diepste vrouwzijn gevoel hebben jullie me gegeven.
De gevoelens die in me werden losgemaakt,
als jullie door mijn man erotisch werden aangeraakt.
Dat jullie tegelijkertijd een gevaar voor mijn leven kunnen zijn,
dat gaat niet samen, dat doet pijn...........
Kunstmatig worden jullie nu vervangen,
niet eens met tepels behangen.
Nog even kan ik van jullie genieten, begrijp me goed.
Het is een kwestie van kiezen voor mijn innerlijke gemoed.
Ik WIL jullie niet kwijt en ik BEN jullie niet moe,
maar kwaadaardigheid laat ik in mijn lichaam niet toe.
Jullie aanblik en gevoel zal ik koesteren in mijn hart
en maak bewust zonder jullie een nieuwe start.
Uiterlijk is immers toch maar "schone schijn"
Innerlijk zal ik nog steeds dezelfde zijn.